AMERICAN STAFFORDSHIRE TERRIER

10 czerwca 1936 r.American Kennel Club uznał rasę staffordshire terrier, zezwolił na otwarcie ksiąg rodowodowych ogłosił standard. Od tej chwili można mówić o oficjalnym istnieniu nowej rasy. 1 stycznia 1972 r.nazwa została zmieniona na american staffordshire terrier, terier w celu odróżnienia amstaffów od angielskich staffordshire bul terierów. W 1936 r.staffordshire terrier został uznany również przez FCI. Każda z tych dat może oznaczać powstanie nowej rasy, znanej powszechnie jako Amstaff. Przy ustalaniu historii jakiejkolwiek rasy zawsze nasuwa się pytanie, jak daleko trzeba sięgnąć w przeszłość? Powstaje niebezpieczeństwo dotarcia do wspólnego psiego " przodka ". Należy pamiętać, że im dalej, chcemy sięgać, tym większe jest niebezpieczeństwo przekłamań i swobodnej interpretacji. Na wstępie należy zauważyć, że przeznaczeniem życiowym naszego bohatera była walka. Nie miała ona na celu np. zachowania gatunku, lecz jedynie zaspokojenie najniższych ludzkich instynktów. Krwiożerczość ludzkiej natury powodowała, że próbowano uzyskać psy mające zakodowaną rządzę zabijania, odporność na rany i ból. Skoncentrujmy się na Anglii, z której wywodzą się przodkowie amstaffa. Popularne były tam walki zwierząt. Widzowie tych krwawych igrzysk rekrutowali się z różnych warstw społecznych. Początkowo przeważały walki psów z przedstawicielami innych gatunków zwierząt, jak np. lwami, niedźwiedziami czy bykami, by nieco później przerodzić się w walki psów. Niestety te ostatnie, w mniej lub więcej jawnej formie, przetrwały do chwili obecnej ( z przykrością należy stwierdzić, że proceder ten uprawiany jest, oczywiście nielegalny, także w Polsce ). W 1835 r. parlament uchwalił ustawę zakazującą walk wszystkich zwierząt. Mimo to walki wciąż organizowano. W wyniku przepisów zakazujących walk zwierząt i związanym z tym "zejściem do podziemia", coraz większą popularnością zaczęły się cieszyć walki samych psów. Spowodowało to dążenie do uzyskania nowych ras o większych wartościach bojowych niż te, którymi cechowały się psy występujące dotychczas na arenach - buldogi. W latach 1820-1830 psy walczyły na arenach, które określano słowem " Pit ". Psy używane do walki zaczęto również określać mianem " Pit ". Nazwa ta przetrwała do chwili obecnej. Psy walczące występowały pod różnymi nazwami: bull et terier, pit dog, pit bull terier, half and half. W większości tych nazw zakodowany jest drugi składnik przyszłego amstaffa, a właściwie całej grupy ras psów uznawanych za psy walki-terrier. Na tym kończy się "wyspiarska" część historii amstaffów. W latach 1860-1870 pierwsze pit bull teriery trafiają do Ameryki, gdzie błyskawicznie uzyskują tytuł najlepszego psa walczącego - najlepszy pit - dog". Waleczni gladiatorzy ringów w kontaktach z człowiekiem zadziwiali swoją łagodnością. Z powodzeniem pełnili rolę towarzyszy dzieci. Na przełomie XIX i XX w. hodowla Pit Bull'i zaczęła przybierać formy zorganizowane. W 1898 r. w Kalamazow w stanie Michigan, w wyniku starań C.B. Bennta założono pierwszą księgę hodowlaną, opracowano regulamin walk psów i powołano, istniejący do chwili obecnej, " United Kennel Club ". W 1900 r. zakazano w USA organizowania psich walk. Zakaz pozostał jednak wyłącznie na papierze. Hodowcy wyraźnie podzielili się na dwie grupy. Jedni pragnęli, mimo formalnych zakazów, tworzyć z Pit Bull'a coraz doskonalsze narzędzie do zabijania, drudzy natomiast mniejszość, pragnęli przekształcić Pit'a w idealnego psa do towarzystwa. Walka o zmianę wizerunku Pit Bull'a była zdecydowanie utrudniona przez wprost histeryczne przywiązanie Amerykanów do jego dotychczasowej roli. W 1936 r. rasa została uznana przez AKC pod nazwą " American Staffordshire Terrier ". Rozdzielono psy walczące od wystawowych. Przywiązanie do tradycji i odmienne spojrzenie na rolę psów spowodowało, że wielu hodowców pozostało wiernych starej nazwie " Pit ", nie zamierzając rejestrować swoich psów w AKC. Pozostają nadal zrzeszeni w UKC. W latach 50. pity były czasowo rejestrowane w AKC jako Amstaffy. Poza psychiką różnica między dzisiejszym Amstaff'em a Pit'em jest bardzo subtelna. Często wybitny Amstaff wygrywa wystawę AKC, a w kilka dni później występuje na wystawie UKC jako Pit . Hodowcy amerykańscy twierdzą, że każdy Amstaff może być Pit'em, ale nie każdy Pit może być Amstaffem. Na kontynent europejski Amstaffy dotarły dość późno. Wprawdzie urodzony w 1966 r. Sumi's Black Bandit został pierwszym Championem Niemiec, ale na pierwszy niemiecki miot trzeba było czekać aż do 1972 r. Przyszedł on na świat w hodowli MON Amour, Petera Mickiewicza. Nazwisko właściciela hodowli świadczy o jego polskim pochodzeniu i jest to chyba pierwszy, luźny związek Amstaff'ów a Polską. W latach 1980-1990 żywiołowo zwiększyła się ilość Amstaff'ów w Polsce. Psy przbywały zarówno do już istniejących hodowli innych ras, czasami przesądzając o zmianie specjalizacji, jak też stając się podstawą nowych hodowli. Na koniec chcę dodać, że psy obojętnie rasowy czy kundel jednakowo należy kochać. Wtedy nie będzie tylu schronisk i bezdomnych psów. A tak na marginesie co niektórzy ludzie powinni się uczyć od psów pewnych zachowań.